ابتدا در دوران سلطنت خسرو اول انوشیروان ،بزرگ ترین پادشاه ساسانی این فکر قوت گرفت

 که یک وقایع نامه ایرانی تالیف شود . شاه این ایده را با یک مجمع عالی که در نوشته های 

فارسی میانه از آن با اصطلاح «انجمن» یاد شده است ، در میان گذاشت و در مورد طرحی که

برای نوشتن این اثر در سر داشت به توافق رسید .

از همان ابتدا پادشاه نمایندگان طبقه موبدان را درجریان تدوین این وقایع نامه قرار داده بود و 

مطالب آن مطابق با نظریات آنان تهیه می شد ، بنابراین اندشه های اصلی این کتاب عبارت بود

از :سنت دینی زرتشتی - مشروعیت سلطنت موروثی - ناسیونالیسم نژاد پرستانه سیاسی 

" خون پاک آریایی " . مغان از میان کتاب های مقدس و نوشته های روزمره خود مواد و مطالب 

مفصلی را گرداوری کردند :

تاریخ با ثنویت دو موجود ازلی آغاز می شود سپس کیومرث انسان نخستین بعد دو سلسله 

سلطنتی (پیشدادیان و کیانیان) ظاهر می شوند در این میانه زرتشت ظهور می کند و گرویدن

گشتاسپ سپس ادامه تاریخ کیانیان و بعد حمله اسکندر گجستک و پس از او بر آمدن شاهان

محلی  یا همان اشکانیان و در آخر ساسانیان- که از موبدان و تعالیم "به دینی" حمایت می کند-

به تخت سلطنت می نشینند .

  به این ترتیب نوعی "میهن شناسی به دینی"به وجود آمد که در آن همه چیز در خدمت تعالیم

موبدان «به دین» در آمده بود .و دوران باستان در انبوهی از اساطیر ، افسانه ها ، معجزات ، 

خاطرات تیره و محو از زمان های گذشته ایران توصیف شده بود و جالب این است که در این

 کتاب به اصطلاح تاریخ ایران زمین  از تاریخ هخامنشیان فقط نام دارا برای 2 تن از شاهان 

ضبط گردید  و جالب تر اینکه در این وقایع نامه تاریخ اشکانیان از هیچ ارزشی برخوردار نبود و فقط

و فقط اعمال ساسانیان (پادشاهان )در این بین به طور مبسوط نوشته شده بود.


تاریخچه مکتب مزدک _ اوتارکرکلیما_ ترجه: جهانگیر فکری ارشاد

تاریخ جنبش مزدک_ اوتار کر کلیما 

....